Polska jest sygnatariuszem Konwencji UNESCO ustanowionej w Paryżu w 2003 r. w sprawie ochrony dziedzictwa niematerialnego. Konwencja definiuje dziedzictwo niematerialne jako praktyki, wyobrażenia, przekazy, wiedzę i umiejętności – jak również związane z nimi instrumenty, przedmioty, artefakty i przestrzeń kulturową – które wspólnoty, grupy i, w niektórych przypadkach, jednostki uznają za część własnego dziedzictwa kulturowego. To niematerialne dziedzictwo kulturowe, przekazywane z pokolenia na pokolenie, jest stale odtwarzane przez wspólnoty i grupy w relacji z ich otoczeniem, oddziaływaniem przyrody i ich historią oraz zapewnia im poczucie tożsamości i ciągłości
Zgodnie z Konwencją przejawami dziedzictwa niematerialnego mogą być: tradycje i przekazy ustne, w tym język jako nośnik niematerialnego dziedzictwa kulturowego, sztuki widowiskowe, zwyczaje, rytuały i obrzędy świąteczne, wiedza i praktyki dotyczące przyrody i wszechświata oraz umiejętności związane z rzemiosłem tradycyjnym.
Jednym z polskich przejawów dziedzictwa niematerialnego zgodnego z definicją zawartą w Konwencji UNESCO jest tradycja procesji Bożego Ciała, kultywowana od XVI w. w Łowiczu. Wciąż żywy w tym miejscu zwyczaj uczestniczenia w procesji w tradycyjnych strojach łowickich, powoduje, że obrzędy Bożego Ciała mają tu kolorową i szczególnie atrakcyjną formę, pozwalają też lepiej zanurzyć się w tradycyjną dla tego regionu duchowość.
Wszystkich zainteresowanych polską tradycją zapraszamy do odwiedzenia Łowicza w ten szczególny dzień.

