Znak Dziedzictwa Europejskiego (
European Heritage Label) ustanowiono w 2007 r. w wyniku inicjatywy międzyrządowej kilku państw europejskich. Jego celem jest „wzmocnienie poczucia wspólnej tożsamości europejskiej obywateli Europy i wspieranie poczucia przynależności do wspólnej przestrzeni kulturowej”. Na podstawie wyboru dokonanego przez poszczególne państwa europejskie, do tej pory Znak Dziedzictwa Europejskiego przyznano 68 miejscom znajdującym się w 19 państwach europejskich.
Wśród nich znajdują się:
1. Stocznia Gdańska, jako koleba „Solidarności”.
2. Wzgórze Lecha wraz z Katedrą Gnieźnieńską.
3. Katedra Wawelska - Bazylika Archikatedralna Świętego Stanisława Biskupa Męczennika i Świętego Wacława na Wawelu.
4. Miasto Lublin, jako miejsce zawarcia Unii Polsko-Litewskiej.
Wnioski dla polskich miejsc na liście opracował w 2007 roku ówczesny Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków.
W wyniku działań podjętych przez Radę Unii Europejskiej członkowie Parlamentu Europejskiego przyjęli decyzję o przekształceniu obecnego międzyrządowego Znaku Dziedzictwa Europejskiego w formalną inicjatywę Unii Europejskiej. Ma to zwiększyć jego oddziaływanie, widoczność oraz prestiż. Aby znaleźć się w rejestrze, obiekty będą musiały wykazać, że odegrały ważną rolę w procesie integracji europejskiej.
Publikacja prezentująca wszystkie miejsca, które otrzymały do tej pory Znak Dziedzictwa Europejskiego znajduje się
TUTAJ.