
16 listopada 2011 r., podczas sesji plenarnej w Strasburgu, Parlament Europejski przyjął w drugim czytaniu Znak Dziedzictwa Europejskiego, czyli European Heritage Label. Decyzja ta stanowi krok w kierunku ostatecznej decyzji Rady, która może zostać podjęta jeszcze przed końcem bieżącego roku.
Od 2013 r. Znak Dziedzictwa Europejskiego może być przyznawany miejscom i obiektom, mającym symboliczne znaczenie dla historii i integracji Europy. Szczególna uwaga zwracana będzie na miejsca „transnarodowe”, ze względu na ich szczególny symbolizm we wspólnej historii Europy.
Co dwa lata państwa członkowskie będą mogły proponować kandydaturę najwyżej dwóch miejsc, z których jury niezależnych ekspertów wybierze maksymalnie jedno.
Znak gwarantować ma jakość wybranych miejsc, takich jak zabytki, miejsca i obiekty naturalne, podwodne, archeologiczne, przemysłowe lub miejskie, krajobrazy kulturowe, miejsca pamięci, dobra kultury czy dziedzictwo niematerialne związane z danym miejscem. Może także zostać przyznany dziedzictwu współczesnemu za związek ze wspólną historią i dziedzictwem Europy, a nie za walory architektoniczne czy też estetyczne.
Państwa członkowskie mogą także występować o Znak „tematyczny” dla kilku miejsc w kraju, które łączy wspólny motyw przewodni.
Program Znaku Dziedzictwa Europejskiego bazuje na projekcie międzyrządowym o tej samej nazwie, który rozpoczął się w 2006 r. Miejsca, którym od 2006 r. przyznano Znak w ramach starego projektu mogą ubiegać się o niego w ramach nowego programu. W przeciągu sześciu lat od momentu wejścia w życie nowego programu powinna zapaść decyzja rozstrzygająca czy mogą w nim wziąć udział również kraje Europejskie spoza obszaru Unii. Do tej pory Znak Dziedzictwa Europejskiego przyznano 68 miejscom znajdującym się w 19 państwach europejskich.
Wśród nich znajdują się:
1. Stocznia Gdańska, jako koleba „Solidarności”.
2. Wzgórze Lecha wraz z Katedrą Gnieźnieńską.
3. Katedra Wawelska - Bazylika Archikatedralna Świętego Stanisława Biskupa Męczennika i Świętego Wacława na Wawelu.
4. Miasto Lublin, jako miejsce zawarcia Unii Polsko-Litewskiej.
Zarządzanie miejscami oraz ich ochrona i promocja pozostanie obowiązkiem krajów członkowskich. Komisja Europejska prowadzić będzie prace związane z komunikacją i podnoszeniem świadomości społecznej, takie jak utworzenie specjalnej strony internetowej dla Znaku i wspieranie działalności promocyjnej poprzez sieć miejsc, którym przyznano Znak Dziedzictwa Europejskiego.