Specjalizuje się w zagadnieniach związanych z architekturą późnego średniowiecza oraz sakralnego budownictwa drewnianego.
Autor kilkudziesięciu opracowań, w tym książkowych, z dziedziny historii sztuki i szeroko pojętej ochrony dziedzictwa kulturowego, głównie dotyczących architektury sakralnej. Wydane w 1996 roku opracowanie monograficzne „Blizne – klejnot Pogórza. Historia i zabytki” wyróżnione zostało w konkursie Generalnego Konserwatora Zabytków i Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków.
Od 1993 roku zawodowo związany z Państwową Służbą Ochrony Zabytków. W latach 1999-2008 Podkarpacki Wojewódzki Konserwator Zabytków. Inicjował i nadzorował szereg przedsięwzięć konserwatorskich m. in. w zamku w Krasiczynie, kościele farnym (d. bożogrobców) w Przeworsku, kościele jezuitów (d. paulinów) w Starej Wsi, drewnianym kościele w Bliznem, ruinach klasztoru karmelitów w Zagórzu, a także zespole drewnianej zabudowy małomiasteczkowej w Pruchniku.
Pracował w charakterze wykładowcy w Państwowej Wyższej Szkole Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu oraz Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Sanoku, gdzie m.in. prowadził zajęcia dotyczące drewnianego budownictwa sakralnego w krajach karpackich.
Od 2008 roku zastępca dyrektora Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków (od 1 stycznia 2011r. Narodowego Instytutu Dziedzictwa).
