mapa strony      newsletter      english version                 BIP

przypomnij hasło     rejestracja
Login      Hasło    

Instrukcja wypełniania karty


Zawartość:

 
Uwagi wstępne
 
Niniejsza ‘Instrukcja...’ jest adresowana do wykonawców badań w ramach AZP z założeniem, że znane są im ogólne zasady prowadzenia tych badań i opracowania ich wyników (patrz: Instrukcja ewidencji stanowisk archeologicznych metodą badań powierzchniowych (Archeologiczne Zdjęcie Polski), oprac. M. Konopka, Ośrodek Dokumentacji Zabytków, Warszawa 19841 . Konieczność wydania nowej ‘Instrukcji...’ 2 jest przede wszystkim konsekwencją wprowadzenia szeregu zmian do zawartości i – w konsekwencji – formy Karty Ewidencji Zabytku Archeologicznego (wzór w załączeniu). Z drugiej strony, ma na celu sprecyzowanie wymagań w zakresie opracowania kart i danie podstaw formalnych do ich rygorystycznego egzekwowania.

Zmiany jakie zostały wprowadzone do zawartości Karty polegają na wyeliminowaniu elementów, które w wyniku analizy dotychczasowych doświadczeń z badań AZP zostały uznane za szczególnie kontrowersyjne.3 Były to informacje dotyczące: (1) stopnia i kierunku ekspozycji stoku, na którym jest położone stanowisko, (2) kamienistości gleby (dokonano jednocześnie modyfikacji określeń rodzaju gleby; patrz – ‘utwór geologiczny’), (3) wniosków konserwatorskich (eliminacja ocen ‘wartości poznawczej’ stanowiska) oraz (4) zagrożeń (zamiast listy zagrożeń jest pole do ich opisu).

Dalsza część ‘Instrukcji...’ zawiera uwagi bezpośrednio dotyczące sposobu wypełniania Kart Ewidencji. Dla ułatwienia załączony jest wzór Karty zawierający numerację pól, o których mowa.

Integralną częścią dokumentacji badań AZP opisaną w końcowej części ‘Instrukcji...’ jest: (1) Sprawozdanie z badań AZP... oraz (2) Spis stanowisk....
 
Ustalenia ogólne

1. Kartę ewidencyjną nieruchomego zabytku archeologicznego (dalej: Kartę Ewidencyjną Zabytku Archeologicznego, zakłada się dla każdego znanego stanowiska archeologicznego w Polsce (istniejącego lub już nieistniejącego4, zlokalizowanego lub bez lokalizacji).

2. Założenie karty ewidencyjnej dla stanowiska archeologicznego jest jednoznaczne z jego włączeniem do ewidencji zabytków archeologicznych.

3. Założona karta ewidencyjna stanowiska archeologicznego będzie następnie permanentnie, na bieżąco aktualizowana, uzupełniana i weryfikowana – w miarę uzyskiwania nowych informacji o stanowisku archeologicznych.

4. Karta ewidencyjna stanowiska archeologicznego zawiera zestawienie danych, usystematyzowanych w 17 działach zgodnie z załączonym wzorem karty.

5. Założenie karty ewidencyjnej powinno uwzględnić wypełnienie wszystkich działów oraz pól karty (z wyjątkiem tych pól, których wypełnienie zostało logicznie wykluczone przez wypełnienie innych pól), a przypadki niewypełnienia muszą zostać uzasadnione przez wpis: "nieaktualne" lub "nieokreślone.

6. Wypełnianie kart dokonuje się przez:

1. wpisywanie danych tekstowych lub liczbowych;

2. wybór odpowiednich wartości przewidzianych i zaprogramowanych w danym polu:
  • wpisywanie znaku „X” – dla potwierdzenia ww. wartości;
  • wpisywanie znaku „–” – dla zaprzeczenia ww. wartości;
  • wpisywanie znaku „?” – dla stwierdzenia niepewności lub niewiedzy;

3. wrysowanie lokalizacji i zasięgu stanowiska archeologicznego na załączony wycinek mapy topograficznej;

4. dołączenie fotografii stanowiska;

5. dołączenie rysunków lub fotografii materiałów ruchomych.
 
7. Karta ewidencyjna stanowiska archeologicznego opracowywana jest jednocześnie w dwóch wersjach: tradycyjnej i elektronicznej.

8. Wersja tradycyjna karty ewidencyjnej stanowiska archeologicznego opracowywana jest w oparciu o formularz nr 1K (Karta Ewidencyjna Zabytku Archeologicznego) [Załącznik nr 1] 5.

9. Wersja elektroniczna karty ewidencyjnej stanowiska archeologicznego opracowywana jest w oparciu o program e_archeo6.

10. Do wypełniania rubryk wersji tradycyjnej karty stosuje się czcionkę Times New Roman, rozmiaru 12, w stylu pogrubionym.


Karta Ewidencji Zabytku Archeologicznego


Dział 0.

Określenie stanu ewidencji, określenie stanu aktualnego istnienia stanowiska archeologicznego oraz określenie charakteru działań, dzięki którym uzyskano informacje o stanowisku archeologicznym.

Pola nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7: znakiem X wskazać można jedno lub więcej pól. Zastosowano następujące oznaczenia:

A – odkrycia wcześniejsze/dane archiwalne - stwierdzenie lub wykluczenie faktu wcześniejszych, niż prace ewidencyjno-badawcze, odkryć i działań przeprowadzonych na stanowisku archeologicznym oraz stwierdzenie istnienia lub braku źródeł archiwalnych, odnoszących się do stanowiska archeologicznego;

T – terenowe prace ewidencyjno-badawcze - stwierdzenie lub wykluczenie faktu przeprowadzenia terenowych prac ewidencyjno-badawczych w ramach ewidencji zabytków archeologicznych (AZP) – mających na celu weryfikację terenową stanowiska archeologicznego odkrytego wcześniej (znanego ze źródeł archiwalnych) lub odkrycie wcześniej nieznanego stanowiska archeologicznego;

X – brak wiedzy na temat stanu aktualnego istnienia stanowiska archeologicznego, będący wynikiem niemożności dokonania weryfikacji terenowej stanowiska archeologicznego;

N – całkowite zniszczenie lub wyeksplorowanie stanowiska archeologicznego (stanowisko nieistniejące);

W – badania wykopaliskowe;

P – badania powierzchniowe;

L – odkrycia przypadkowe.


Dział 1.
Dane lokalizacyjne (pola nr 8-20)

pole nr 8: nazwa miejscowości – nazwa części miejscowości – w określonych przypadkach;

zamiast nazwy miejscowości oraz nazwy części miejscowości podaje się określenia wynikające z innych systemów terytorialnych – dla miejsc leżących w obrębie:
  • Administracji Lasów Państwowych;
  • terenów wojskowych;
  • wód śródlądowych;
  • morskiej strefy przybrzeżnej.
     
pole nr 9: numer stanowiska w obrębie miejscowości jest numerem kolejnego odkrycia archeologicznego w obrębie danej miejscowości7;

pole nr 10: nazwa gminy;

pole nr 11: nazwa powiatu – określana w przymiotniku;

pole nr 12: nazwa województwa;

pole nr 13: numer terenowej jednostki krajowej ewidencji zabytków archeologicznych (tj. numer obszaru AZP) – zawierający jedno-, dwu- lub trzycyfrowy numer pasa oraz – po myślniku (bez odstępu) – dwucyfrowy numer słupa układu współrzędnych AZP (numery wyrażone cyframi arabskimi;

pole nr 14: numer stanowiska w obrębie obszaru AZP – jedno-, dwu- lub trzycyfrowy (wyrażony cyframi arabskimi), będący numerem kolejnego odkrycia archeologicznego w obrębie obszaru AZP 8.

pole nr 15 i 16: współrzędne geograficzne – uzyskiwane przez użycie w terenie systemu nawigacji satelitarnej GPS lub przez przeliczenie współrzędnych kartograficznych – obejmują: określenie długości (pole 15) i szerokości (pole 16) geograficznej – wyrażonej 6 lub 7 cyframi, zawierającymi: stopień (2 cyfry), minutę (2 cyfry), sekundę (2 lub 3 cyfry);

pole nr 17: nazwa lokalna miejsca lub nazwa własna zabytku;

  • nazwa dawna;
  • nazwa ulicy i numer posesji podawane są obligatoryjnie dla stanowisk archeologicznych w miastach.

pole nr 18: numer działki geodezyjnej (w tym: nazwa obrębu geodezyjnego);

pole nr 19: numer katastru nieruchomości lub numer Ewidencji Gruntów i Budynków, do czasu przekształcenia jej w kataster nieruchomości – identyfikator Ewidencji Gruntów i Budynków;

  • numer księgi wieczystej.

pole nr 20: określenie formy własności i dane właściciela terenu, zawierające: imię, nazwisko i adres osoby fizycznej lub nazwę i siedzibę z adresem osoby prawnej, będącej właścicielem zabytku, bądź użytkownikiem wieczystym gruntu, a w przypadku współwłasności dane wszystkich współwłaścicieli;

  • dane użytkownika terenu lub posiadacza zabytku, zawierające: imię, nazwisko i adres osoby fizycznej lub nazwę i siedzibę z adresem osoby prawnej, będącej użytkownikiem zabytku, a w przypadku współużytkowania – dane wszystkich współużytkowników.


Dział 2
Określenie położenia fizycznogeograficznego (pola nr 21 - 55).

pole nr 21: położenie w obrębie jednostki fizycznogeograficznej rejestruje przynależność stanowiska archeologicznego do mezoregionu fizycznogeograficznego – według systematyki J. Kondrackiego9.

Pola nr 22 – 55: wskazanie pól następuje drogą wyboru odpowiednich pojęć spośród wskazanych w poszczególnych polach.


Dział 3
Określenie warunków geologicznych (pola nr 56 - 59).


Charakterystyka rodzaju powierzchniowego utworu geologicznego miejsca, w którym znajduje się stanowisko archeologiczne ma na celu dostarczenie danych istotnych do analizy warunków wykrywalności stanowiska archeologicznego.


Dział 4
Określenie dostępności terenu (pola nr 60 - 73).

Charakterystyka dostępności terenu dla prac ewidencyjno-badawczych na stanowisku archeologicznym, ma na celu wsparcie analizy warunków umożliwiających lub utrudniających ewidencjonowanie (obserwację i badanie) stanowiska archeologicznego.


Pole 73: opis ograniczeń administracyjnych lub własnościowych, warunkujących możliwość przeprowadzenia prac ewidencyjno-badawczych.


Dział 5.
Klasyfikacja funkcjonalno-kulturowo-chronologiczna (pola nr 74 - 78).


pole 74: numeracja (cyframi arabskimi) odrębnych pod względem kulturowym (chronologicznym) faz zasiedlenia stanowiska;

pole 75: określenie funkcji danej fazy zasiedlenia stanowiska. Wpisywane jest w oparciu o odpowiedni słownik programu e_archeo;

pole 76: określenie przynależności kulturowej (chronologicznej) danej fazy zasiedlenia stanowiska. Wpisywane są pełne nazwy kultur i jednostek podziału chronologicznego;

pole 77: określenie lub uściślenie chronologii danej fazy zasiedlenia stanowiska wskazanej w polu 76;

pole 78: Opis zabytków ruchomych (materiałów), obiektów, warstw i form terenowych z danej fazy zasiedlenia stanowiska.


Dział 6.
Opis obszaru stanowiska archeologicznego (pola nr 79 - 94).

Dział ten służy bezpośredniemu opisowi warunków obserwacji na stanowisku oraz ogólnej charakterystyce występowania zarejestrowanych reliktów archeologicznych.


Dział 7.
Charakterystyka zagrożeń (pola nr 95).

Charakterystyka zagrożeń dla stanowiska archeologicznego, opisywana w tym dziale przedstawia skalę, typ oraz kategorie zagrożeń wpływających niszcząco na stanowisko archeologiczne.


Dział 8.
Wnioski konserwatorskie (pola nr 96 – 98).

W dziale tym autor karty ewidencyjnej sugeruje dalsze postępowanie na stanowisku, które uważa za stosowne w związku ze stanem zachowania i zagrożeń dla stanowiska. Wybór w każdym przypadku może oznaczać także brak dalszych działań (znak „-„) lub wątpliwości (znak „?”).


Dział 9.
Zakres aktualnej ochrony (pola nr 99 – 102).


Zakres aktualnej ochrony stanowiska archeologicznego, rejestrowany w tym dziale określa stan i formy aktualnie obowiązującej ochrony stanowiska archeologicznego10.


Dział 10.
Dane nt. opracowania karty ewidencyjnej (pola nr 103 – 106).


pole nr 103: data opracowania karty (tj. data odkrycia lub weryfikacji stanowiska archeologicznego) lub (jeśli tych prac jeszcze nie przeprowadzono) data wprowadzenia na kartę informacji o stanowisku archeologicznym, uzyskanych w trakcie kwerend źródłowych;

pole nr 104: tytuł naukowy, imię i nazwisko autora oraz nazwę instytucji, którą autor reprezentował prowadząc działania ewidencyjno-badawcze;

pole nr 105: tytuły naukowe, imiona i nazwisko konsultantów w zakresie oznaczeń klasyfikacji funkcjonalno-kulturowo-chronologicznej stanowiska.

pole nr 106: tytuł naukowy, imię i nazwisko głównego konsultanta – sprawdzającego poziom merytoryczny wykonania karty ewidencyjnej stanowiska.


Dział 11.
Opis weryfikacji konserwatorskich (pola nr 107 – 110).

Opis weryfikacji konserwatorskich zawiera:

pole nr 107: potwierdzenie przez wojewódzkiego konserwatora zabytków lub przez upoważnionego przez niego kierownika delegatury WUOZ – włączenia karty ewidencyjnej i stanowiska archeologicznego do wojewódzkiej ewidencji zabytków archeologicznych;

pole nr 108: miejscowość, data


Dział 12.
Informacje nt. miejsca przechowywania zabytków ruchomych (pola nr 109 – 110).


Dział 13.
Lokalizacja stanowiska archeologicznego na mapie w skali 1:10.000 (pola nr 111 – 115).


pole nr 111: nazwa układu kartograficznego pole nr 112-113: numer i godło arkusza mapy;

pole nr 114-115: współrzędne X (południkowa) i Y (równoleżnikowa) 11 – wyrażone trzycyfrowymi numerami najbliższych linii kilometrowych układu kartograficznego (od południa dla współrzędnej X i od zachodu dla współrzędnej Y) oraz – po kropce – dwucyfrową liczbą, wyrażoną w milimetrach, określającą odległość mierzonego punktu od wymienionych linii kilometrowych;

pole nr 116: Lokalizacja i zasięg stanowiska archeologicznego zaznaczane są na mapie w skali 1:10.000.

  • W ewidencji stanowisk archeologicznych wykorzystuje się mapy skali 1:10.000 aktualnie obowiązującego krajowego standardu – tj. w układzie kartograficznym 1992B (1942) – a w przypadku braku map w ww. standardzie używa się również map w układzie kartograficznym 1965.

  • Dla lokalizacji i zasięgu stanowisk archeologicznych w miastach (oraz w innych uzasadnionych przypadkach) wykorzystuje się mapy w skali 1:1.000 i1:2.000.
     
  • Lokalizacja i zasięg stanowiska archeologicznego jest zaznaczana na mapie przy wykorzystaniu systemu określonych znaków graficznych, uwzględniających stan wiedzy na temat lokalizacji i zasięgu stanowiska oraz jego wielkość według następującej klasyfikacji:

1. trójkąt równoramienny o boku 8 mm, bez wewnętrznego wypełnienia – oznacza stanowisko archeologiczne o nieznanej lub niepewnej lokalizacji; znak ten jest zamieszczany:

1.1. przy nazwie miejscowości w obrębie której odkryto stanowisko – w przypadku jego nieznanej lokalizacji;
1.2. w miejscu przypuszczalnej lokalizacji – w przypadku lokalizacji niepewnej;

2. trójkąt równoramienny o boku 8 mm, wewnętrznie wypełniony – oznacza stanowisko archeologiczne o pewnej lokalizacji, ale o nieokreślonym zasięgu;

3. punkt o średnicy 2 mm – oznacza znalezisko pojedyncze, ślad osadnictwa lub stanowisko archeologiczne o powierzchni około 1 ara;

4. okrąg o średnicy 3-8 mm, zakreskowany wewnętrznie – oznacza stanowisko archeologiczne o powierzchni 0,02-0,5 ha;

5. strefa obwiedziona linią i zakreskowana wewnętrznie – której zasięg odpowiada rzeczywistemu zasięgowi stanowiska archeologicznego o powierzchni ponad 0,5 ha.

Obok wrysowanego na mapę znaku symbolizującego lokalizację i zasięg stanowiska archeologicznego umieszcza się numer identyfikacyjny krajowej ewidencji zabytków archeologicznych (tj. współrzędne AZP) – składający się z: numeru obszaru AZP oraz (po ukośniku) numeru stanowiska archeologicznego w obrębie obszaru AZP. Numer identyfikacyjny wpisywany jest czcionką wysokości 8 mm.


Dział 14.
Historia działań badawczych i konserwatorskich na stanowisku archeologicznym (pola nr 117 – 119).


Dział 15.
Zestawienie dokumentacji (pole nr 120).


Dział 16.
Zestawienie literatury (pole nr 121).


Dział 17.
Uwagi i dane dodatkowe (pole nr 122).
Sprawozdanie z badań AZP na obszarze...

 
Sprawozdanie z badań, opatrzone podpisem osoby kierującej badaniami nadanym obszarze, powinno zawierać podrozdziały ponumerowane i zatytułowane w następujący sposób:

1. Lokalizacja obszaru w systemie podziału administracyjnego.

Należy podać przynależność do województwa, powiatu (-ów), gmin wraz z wykazem miejscowości.

2. Położenie fizycznogeograficzne.

Podać położenie oraz opis głównych cech zbadanego obszaru w oparciu o: J.Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa 2000.

3. Kwerenda archiwalna.

Wymienić instytucje, których archiwa wykorzystano oraz literaturę na podstawie której ustalono listę stanowisk archiwalnych. Omówić problemy z identyfikacją stanowisk i ich lokalizacją.

Kwerendę danych archeologicznych powinna uzupełniać kwerenda historyczna dotycząca lokacji miast i – szczególnie – wsi.

Analizę powinien kończyć wykaz stanowisk archiwalnych, z podaniem numeracji (oryginalnej i skorygowanej jeśli zaszła taka potrzeba) oraz źródła.

4. Wyniki weryfikacji stanowisk archiwalnych.

Omówić efekty weryfikacji stanowisk archiwalnych, obecny stan ich zachowania oraz – ewentualnie - podać przyczyny negatywnej weryfikacji stanowisk.

5. Historia badań archeologicznych.

Niezależnie od wykazu stanowisk archiwalnych omówić wszystkie badania archeologiczne, które miały miejsce w granicach obszaru, podając ich zakres i najogólniejsze wyniki. Wskazać źródła na podstawie których opracowano te informacje.

6. Przebieg badań AZP.

Podać dokładną datę rozpoczęcia i zakończenia badań oraz skład ekipy, która prowadziła badania terenowe, ze wskazaniem osoby kierującej. Wymienić osoby, które wykonały opracowanie wyników badań, ze wskazaniem kto jest odpowiedzialny za: (1) opis stanowisk, (2) datowanie materiałów, (3) konsultacje i weryfikację opracowania. Podać miejsce przechowywania materiałów i dokumentacji.

7. Dostępność obszaru do badań AZP i warunki wykrywalności stanowisk.

Omówić dostępność obszaru do badań AZP przedstawiając strukturę zagospodarowania obszaru (najlepiej w % wraz z informacją o rozkładzie przestrzennym), na którą składają się powierzchnie: zabudowane, zalesione, zajęte pod uprawy (w tym sady, łąki, pola dostępne do badań i niedostępne).

Uwaga: analiza ta powinna mieć odzwierciedlenie w graficznym opracowaniu mapy obszaru, na której powinny być wprowadzone korekty zasięgów lasu oraz oznaczone (kreskowania ołówkiem – w przypadku zróżnicowania powinna być legenda włączona do tekstu sprawozdania) powierzchnie potencjalnie dostępne (według oznaczeń na mapie – w praktyce pola uprawne), których jednak nie można było zbadać ze względu na obecność upraw (stałych w tym wieloletnich – sady, użytki zielone; bądź doraźnych, tzn. występujących tylko w danym okresie badań – np. nie zebrane ziemniaki, buraki itp.), zabudowy itp.

Drugą grupą cech, stanowiących o warunkach wykrywalności stanowisk są gleby (z tej perspektywy najistotniejszy wydaje się podział na gleby zwięzłe i luźne), kamienistość (po wyeliminowaniu tej informacji z Karty, jest właściwe miejsce do charakterystyki tej właściwości obszaru), warunki pogodowe zarówno w czasie badań jak i przede wszystkim w okresie poprzedzającym badania (np.: wiosną informacja czy zima była śnieżna, deszczowa, czy sucha) oraz etap zaawansowania i rodzaj prac polowych (np. wczesnowiosenne włókowanie pól, badania bezpośrednio po orkach).

W podsumowaniu tej części należy wskazać wyraźnie partie obszaru, na których (1) nie można było przeprowadzić badań, (2) wyniki badań są wysoce niepewne. Należy też wskazać obszary, na których ograniczenia były doraźne i skuteczne badania będą możliwe w najbliższym czasie.

8. Wyniki badań.

Omówienie powinno zawierać tabelę prezentującą strukturę funkcjonalno-chronologicznego zróżnicowania zarejestrowanych stanowisk zgodnie z oznaczeniami przyjętymi na kartach ewidencyjnych (gdzie w kolumnach byłyby określenia funkcji stanowisk – faz zasiedlenia, a w wierszach określenia nazw kulturowych lub chronologicznych). Dalsza analiza powinna być komentarzem do tabeli dokonanym z perspektywy ogólniejszej wiedzy o pradziejach regionu, z której można ocenić czy zarejestrowana struktura jest bliska spodziewanej, czy też są wyraźne luki, np. brak jakichś jednostek kulturowych, cmentarzysk itp. Jest to dodatkowa płaszczyzna oceny reprezentatywności uzyskanych wyników.

Analizę powinien kończyć wykaz stanowisk o wybitnym znaczeniu naukowym i ekspozycyjnym oraz wykaz stanowisk silnie zagrożonych, na których powinny być przeprowadzone odpowiednie działania konserwatorskie.


Spis stanowisk archeologicznych na obszarze...

Do opracowania powinny być załączone dwa spisy stanowisk zatytułowane następująco:

1. Spis stanowisk archeologicznych na obszarze ....

Spis ten powinien być uporządkowany zgodnie z numeracją stanowisk na obszarze i zawierać w kolejnych kolumnach:

1. Nr stan. na obszarze
2. Nazwę miejscowości
3. Nr stanowiska w miejscowości
4. Funkcję stanowiska w kolejnych fazach zasiedlenia (w opisie kolumny – funkcja)
5. Datowanie (kultura – faza; lub ogólniejsze w zależności od zapisu na karcie)
2. Alfabetyczny spis stanowisk na obszarze ....

Spis ten powinien być uporządkowany zgodnie z porządkiem alfabetycznym nazw miejscowości na obszarze i zawierać w kolejnych kolumnach:

1. Nazwę miejscowości
2. Nr stanowiska w miejscowości
3. Nr stan. na obszarze

Poniżej zamieszczono Kartę Ewidencji Zabytku Archeologicznego (wersja niebieska), będąca wzorem wypełniania, stanowiąca załącznik do niniejszej instrukcji:










Przypisy:

1. Będąca aktualizacją wcześniejszej Instrukcji wypełniania Karty Ewidencji Stanowiska Archeologicznego, opr. M. Konopka, Ośrodek Dokumentacji Zabytków, Warszawa 1979.
2. W przygotowaniu jest kompletna instrukcja dotycząca badań AZP, mająca na celu uaktualnienie procedur zarówno z punktu widzenia zaistniałych zmian prawnych i administracyjnych, jak i nagromadzonych w ciągu ostatniego ćwierćwiecza badań AZP doświadczeń oraz potrzeb dalszych prac badawczych i konserwatorskich.
3. Załączony formularz Karty, jest efektem dyskusji na ten temat przeprowadzonych na kilku posiedzeniach Rady Naukowej OODA wiosną 2004 r.
4. Tj. stanowiska całkowicie zniszczonego lub wyeksplorowanego.
5. Wzór do pobrania w witrynie NID - www.nid.pl
6. Dostęp do bazy e_ARCHEO poprzez witrynę NID - www.nid.pl
7. Stanowiska archeologiczne najwcześniej odkryte w obrębie danej miejscowości uzyskują pierwsze numery, zaś odkryte najpóźniej – numery ostatnie. W przypadku działań ewidencyjnych o charakterze uzupełniającym lub weryfikacyjnym, należy ściśle przestrzegać kontynuacji jednolitej numeracji stanowisk w obrębie tej samej miejscowości.
8. Stanowiska archeologiczne najwcześniej odkryte w obrębie jednego obszaru AZP, uzyskują pierwsze numery, zaś odkryte najpóźniej – numery ostatnie. W przypadku działań ewidencyjnych o charakterze uzupełniającym lub weryfikacyjnym, należy ściśle przestrzegać kontynuacji jednolitej numeracji stanowisk w obrębie tego samego obszaru AZP.
9.  J. Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa 2000.
10. Formami ochrony zabytków są według art. 7 Ustawy o ochronie zabytków...:
1. wpis do rejestru zabytków;
2. uznanie za pomnik historii;
3. utworzenie parku kulturowego;
4. ustalenia ochrony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzji o warunkach zabudowy, decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej lub decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego.
11. Współrzędne kartograficzne X, Y obliczane są odwrotnie niż współrzędne geometryczne (t.zn. kartograficzna współrzędna X = geometryczna współrzędna Y i odwrotnie).


Pobierz wzór karty AZP w formacie PDF lub WORD.

Pobierz instrukcję wypełniania karty AZP w formacie PDF.

Narodowy Instytut Dziedzictwa

00-464 Warszawa, ul. Szwoleżerów 9
tel. (0-22) 629-37-91, 628-48-41
fax: (0-22) 622-65-95
 Informacje o NID
 Edukacja i promocja
 Ochrona i konserwacja
 Zabytki w Polsce