We wtorek 16 sierpnia br., w Polsce weszła w życie Konwencja UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego.
Dla Polski, która ratyfikowała tę Konwencję 22 października 2010 r., jest ona obecnie jedynym aktem prawa międzynarodowego na jakim można oprzeć budowę systemu ochrony dziedzictwa niematerialnego w naszym kraju.


Celem Konwencji jest objęcie ochroną niematerialnego dziedzictwa kulturowego wspólnot, grup i jednostek, rozumianego według UNESCO jako: „praktyki, wyobrażenia, przekazy, wiedza i umiejętności – jak również związane z nimi instrumenty, przedmioty, artefakty i przestrzeń kulturową – które wspólnoty, grupy i, w niektórych przypadkach, jednostki uznają za część własnego dziedzictwa kulturowego”. Dziedzictwo niematerialne poprzez stałe odtwarzanie jest przekazywane z pokolenia na pokolenie, przyczyniając się do wzrostu poczucia własnej tożsamości oraz poszanowania dla różnorodności kulturowej oraz ludzkiej kreatywności. Dlatego też utrwalenie i przekazanie przyszłym pokoleniom dorobku naszych kultur jest priorytetem Konwencji.
W celu realizacji części zadań Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego wynikających z przystąpienia Polski do Konwencji UNESCO z 17 października 2003 r., w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, w Narodowym Instytucie Dziedzictwa został powołany Zespół ds. Ochrony Tradycji i Kultury.
Do zadań Zespołu należy w szczególności: