International Council on Monuments and Sites (ICOMOS)

ICOMOS (International Council on Monuments and Sites) - Międzynarodowa Rada Ochrony Zabytków powołana została do życia w 1965 roku, na Kongresie założycielskim w Warszawie. Uchwała w tej sprawie została podjęta na II Międzynarodowym Kongresie Architektów i Techników Zabytków w Wenecji w roku 1964 razem z Kartą Wenecką i zamieszczona w dokumencie nr 2 tej uchwały.

ICOMOS jest organizacją pozarządową o zasięgu międzynarodowym, afiliowaną przy UNESCO. Do głównych zadań Rady należy rozpowszechnianie metod ochrony dziedzictwa kulturowego i konserwacji zabytków, wspieranie nowych badań dotyczących teorii i technologii służących przetrwaniu historycznego dziedzictwa: budowli i zespołów architektonicznych, założeń urbanistycznych i historycznych miast, założeń pałacowo-ogrodowych i rezydencjonalnych oraz stanowisk archeologicznych i krajobrazu kulturowego. Ważną formą działalności jest opiniowanie obiektów kandydujących do wpisu na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego.

ICOMOS zrzesza około 9500 członków z ponad 130 krajów świata. Są to wybitni eksperci w zakresie konserwacji i ochrony dziedzictwa, historycy, historycy sztuki, architektury, urbanistyki, archeolodzy, geografowie, antropolodzy, prawnicy.

Polski Komitet Narodowy ICOMOS zrzesza około 200 specjalistów z zakresu ochrony dziedzictwa i konserwacji zabytków.

Celem organizacji jest popularyzacja polskich osiągnięć w dziedzinie ochrony zabytków za granicą oraz przeniesienie na grunt Polski najlepszych doświadczeń zagranicznych.

Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków współpracuje z Polskim Komitetem Narodowym ICOMOS przy realizacji projektu „Doskonalenie systemów ochrony i zarządzania dóbr wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO”.

Źródło: http://www.icomos-poland.org/polski.html