Karty ewidencyjne cmentarzy

Nieliczne cmentarze zostały zewidencjonowane w latach 60. XX w. na kartach zielonych. Odrębny wzór ewidencji cmentarzy powstał w 1980 r. w Ministerstwie Kultury i Sztuki. W 1984 r. kierowanie akcją ewidencji przejął wyodrębniony wówczas z Muzeum Narodowego w Warszawie Zarząd Ochrony i Konserwacji Zespołów Pałacowo-Ogrodowych. Ewidencja cmentarzy została praktycznie zakończona w latach 90. XX w.

Karta ewidencyjna cmentarza zawiera dane administracyjne i adresowe, plany cmentarzy, wycinki map oraz zdjęcia. W kartach znaleźć można m.in. informacje o najstarszych i najciekawszych nagrobkach, a także zadrzewieniu (starodrzewiu), czasie powstania, przynależności wyznaniowej oraz istniejącej dokumentacji i bibliografii dotyczącej danego cmentarza.