Obchody Międzynarodowego Dnia Ochrony Zabytków odbyły się w dniach 16 i 17 kwietnia w Klasztorze oo. Bernardynów w Leżajsku, który w 2005 roku został uznany przez Prezydenta RP za Pomnik Historii. Organizatorami obchodów z upoważnienia generalnego konserwatora zabytków były Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków oraz Klasztor oo. Bernardynów w Leżajsku.
Klasztor i kościół oo. Bernardynów w Leżajsku wzniesione zostały w drugiej ćwierci XVII w. przez starostę leżajskiego Łukasza Opalińskiego i jego żonę Annę z Pileckich. Budowle te należą do najwybitniejszych dzieł architektury sakralnej na terenie województwa podkarpackiego. Leżajska świątynia bernardyńska już od pierwszej połowy XVII stulecia była jednym z głównych ośrodków pielgrzymkowych ówczesnego województwa ruskiego, a w XVIII w. stała się znana w całej Rzeczypospolitej. Miejsce to łączy tradycje religijne z wartościami artystycznymi. Wnętrze Bazyliki Zwiastowania NMP kryje jeden z cenniejszych w Polsce XVII-wiecznych instrumentów organowych.
Uroczystość zgromadziła przedstawicieli służb konserwatorskich z całego kraju, przedstawicieli ośrodków akademickich związanych z konserwacją zabytków, przedstawicieli Rady Ochrony Zabytków przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego, stowarzyszeń zawodowych i organizacji zajmujących się ochroną dziedzictwa kulturowego, przedstawicieli władz, duchowieństwa, muzeów regionu oraz laureatów wręczanych tradycyjnie w tym dniu nagród i wyróżnień.
Uroczystość rozpoczął koncert na XVII-wiecznych leżajskich organach w wykonaniu prof. Józefa Serafina. Podczas koncertu wykonano utwory mistrzów baroku: Johanna Kaspara Kerlla, Nikolausa Bruhnsa, Jana Sebastiana Bacha, oraz romantyków: Johannesa Brahmsa i Cezara Franka.
Integralną częścią obchodów była konferencja naukowa pt. „Autentyczność zabytku w teorii i praktyce konserwatorskiej”, która odbyła się w dniu 16 kwietnia w refektarzu klasztornym.
Podczas konferencji zaprezentowano:
* zmienność kryteriów autentyzmu wypracowywanych przez Centrum Światowego Dziedzictwa UNESCO,
* pojęcie autentyczności w odniesieniu do różnych kategorii zabytków od dziedzictwa archeologicznego po zabytkowe układy urbanistyczne,
* różne podejście do roli zabytku, procesu konserwacji i doktryny konserwatorskiej od czasów praktyków konserwacji z XIX i pocz. XX w. po współczesnych studentów architektury.
Klasztor i kościół oo. Bernardynów w Leżajsku wzniesione zostały w drugiej ćwierci XVII w. przez starostę leżajskiego Łukasza Opalińskiego i jego żonę Annę z Pileckich. Budowle te należą do najwybitniejszych dzieł architektury sakralnej na terenie województwa podkarpackiego. Leżajska świątynia bernardyńska już od pierwszej połowy XVII stulecia była jednym z głównych ośrodków pielgrzymkowych ówczesnego województwa ruskiego, a w XVIII w. stała się znana w całej Rzeczypospolitej. Miejsce to łączy tradycje religijne z wartościami artystycznymi. Wnętrze Bazyliki Zwiastowania NMP kryje jeden z cenniejszych w Polsce XVII-wiecznych instrumentów organowych.
Uroczystość zgromadziła przedstawicieli służb konserwatorskich z całego kraju, przedstawicieli ośrodków akademickich związanych z konserwacją zabytków, przedstawicieli Rady Ochrony Zabytków przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego, stowarzyszeń zawodowych i organizacji zajmujących się ochroną dziedzictwa kulturowego, przedstawicieli władz, duchowieństwa, muzeów regionu oraz laureatów wręczanych tradycyjnie w tym dniu nagród i wyróżnień.
Uroczystość rozpoczął koncert na XVII-wiecznych leżajskich organach w wykonaniu prof. Józefa Serafina. Podczas koncertu wykonano utwory mistrzów baroku: Johanna Kaspara Kerlla, Nikolausa Bruhnsa, Jana Sebastiana Bacha, oraz romantyków: Johannesa Brahmsa i Cezara Franka.
Integralną częścią obchodów była konferencja naukowa pt. „Autentyczność zabytku w teorii i praktyce konserwatorskiej”, która odbyła się w dniu 16 kwietnia w refektarzu klasztornym.
Podczas konferencji zaprezentowano:
* zmienność kryteriów autentyzmu wypracowywanych przez Centrum Światowego Dziedzictwa UNESCO,
* pojęcie autentyczności w odniesieniu do różnych kategorii zabytków od dziedzictwa archeologicznego po zabytkowe układy urbanistyczne,
* różne podejście do roli zabytku, procesu konserwacji i doktryny konserwatorskiej od czasów praktyków konserwacji z XIX i pocz. XX w. po współczesnych studentów architektury.
