DANE KONTAKTOWE
DANE TELEADRESOWE
Wyrażam zgodę na przetwarzanie i przetrzymywanie moich danych osobowych niezbędnych do korzystania z materiałów serwisu przez NID zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997r. (Dz. U. Nr 133, poz. 883).

PRZYPOMNIJ HASŁO

INFORMACJE OGÓLNE

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    DLA WŁAŚCICIELI I ZARZĄDCÓW

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

      DLA SPECJALISTÓW

      Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

        << < KALENDARIUM / 2012 / KWI > >>

          DZIEDZICTWO
          KULTUROWE W REGIONACH

          mapa WYBIERZ WOJEWÓDZTWO
           
           
           
          Opieka nad zabytkami
          Przetrwanie zabytku i zachowanie go dla przyszłych pokoleń uzależnione jest od roztoczenia nad nim opieki. Zobowiązanie do jej sprawowania przez wiele wieków miało jedynie wymiar moralny, jednakże obecnie stanowi ono także prawny obowiązek właściciela lub posiadacza zabytku. Zakres tego obowiązku wyznacza art. 5 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, zgodnie z którym opieka nad zabytkiem sprawowana przez jego właściciela lub posiadacza polega, w szczególności, na zapewnieniu warunków:
          • naukowego badania i dokumentowania zabytku;
          • prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych przy zabytku;
          • zabezpieczenia i utrzymania zabytku oraz jego otoczenia w jak najlepszym stanie;
          • korzystania z zabytku w sposób zapewniający trwałe zachowanie jego wartości;
          • popularyzowania i upowszechniania wiedzy o zabytku oraz jego znaczeniu dla historii i kultury.
          W świetle przywołanego przepisu opieka nad zabytkiem ma charakter zindywidualizowany, czyniąc jego dysponenta odpowiedzialnym za zachowanie zabytku w jak najlepszym stanie. Z punktu widzenia właściciela lub posiadacza zabytku opieka nad zabytkiem stanowi zbiór obowiązków, polegających z jednej strony na ograniczeniu swobody korzystania z rzeczy, z drugiej zaś nakładających dodatkowe obowiązki związane z zapewnieniem właściwego jej utrzymania. Przedmiotowe ograniczenia uzasadnione są tym, iż zabytek stanowi szczególny przedmiot, którego zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną przezeń wartość historyczną, artystyczną lub naukową, przez co zabytek ten przestaje być tylko i wyłącznie prywatnym dobrem jego właściciela lub posiadacza. Niewywiązywanie się w należyty sposób z obowiązku opieki nad zabytkiem może być podstawą do poniesienia odpowiedzialności karnej, na gruncie przepisów rozdziału 11 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

          PRAWO


          Prawny system ochrony dziedzictwa kulturowego kształtuje szereg norm zawartych w krajowych i międzynarodowych aktach prawnych. Podwaliny pod funkcjonowanie tego systemu dają właściwe przepisy art. 5, art. 6 i art. 73 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. a także jej preambuła. Przedmiotowe normy konstytucyjne znajdują swą konkretyzację w przepisach ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, która wraz z wydanymi na jej podstawie aktami wykonawczymi stanowi centralną regulację prawną obejmującą najistotniejsze zagadnienia związane z ochroną zabytków. System ochrony dziedzictwa kulturowego współtworzą także akty prawne z innych dziedzin, mające jednak bezpośredni związek z ochroną zabytków (np. ustawa z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach, ustawa z dnia 7 lipca 1994 - Prawo budowlane, ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Szczególne znaczenie przypisać należy także normom prawa międzynarodowego, w tym przede wszystkim ratyfikowanym przez Polskę konwencjom międzynarodowym UNESCO i Rady Europy, które stanowią źródła prawa powszechnie obowiązującego. Osobną kategorię tworzą dokumenty doktrynalne opracowywane w ramach środowiska konserwatorskiego, które pomimo braku doniosłości prawnej, odgrywają istotną rolę w wyznaczaniu podstaw dla obowiązującej teorii konserwatorskiej i jej unifikacji.