DANE KONTAKTOWE
DANE TELEADRESOWE
Wyrażam zgodę na przetwarzanie i przetrzymywanie moich danych osobowych niezbędnych do korzystania z materiałów serwisu przez NID zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997r. (Dz. U. Nr 133, poz. 883).

PRZYPOMNIJ HASŁO

INFORMACJE OGÓLNE

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    DLA WŁAŚCICIELI I ZARZĄDCÓW

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

      DLA SPECJALISTÓW

      Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

        << < KALENDARIUM / 2012 / KWI > >>

          DZIEDZICTWO
          KULTUROWE W REGIONACH

          mapa WYBIERZ WOJEWÓDZTWO
           
           
           
          Dobre praktyki

          Kraków – Stare Miasto

          Historyczny zespół urbanistyczno-architektoniczny Krakowa, ukształtowany w ciągu blisko tysiącletniej historii, stanowi jeden z najważniejszych kompleksów artystyczno-kulturowych w tej części Europy. W tym zespole są zachowane ważne budowle użyteczności publicznej oraz kościoły i klasztory kryjące w swoich wnętrzach liczne zabytki malarstwa, rzeźby i rzemiosła artystycznego. To dziedzictwo historyczne i kulturowe jest dzisiaj niekwestionowanym bogactwem Krakowa. Jest chronione przez wpis do rejestru zabytków, a zarządzeniem Prezydenta RP z 8 września 1994 r. historyczny zespół miasta został uznany za pomnik historii. Jednym ze skutecznych narzędzi zarządzania starym miastem w Krakowie jest utworzenie parku kulturowego. Uchwała Nr CXV/1547/10 Rady Miasta Krakowa z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą Park Kulturowy Stare Miasto została podjęta w celu ochrony krajobrazu kulturowego, zabytków oraz historycznego układu urbanistycznego Starego Miasta i Plant Krakowskich wraz ze Wzgórzem Wawelskim i jego otoczenia, będącym obszarem wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego UNESCO. Na mocy tej uchwały wprowadzone zostały zakazy i ograniczenia w zakresie prowadzenia robót budowlanych, działalności handlowej i usługowej, umieszczania nośników reklamowych i nośników informacji wizualnej oraz składowania i magazynowania odpadów. Przepisy uchwały obowiązują od 7 grudnia 2011 r. i od tego dnia właściciele, zarządcy nieruchomości i użytkownicy obiektów położonych na terenie Starego Miasta mieli pół roku na dostosowanie się do przepisów uchwały. Praktyka pokazała, że narzędzie to działa skutecznie umożliwiając porządkowanie  i kontrolowanie działań w przestrzeni starego miasta. Warto więc bardziej szczegółowo przypomnieć, że utworzenie Parku Kulturowego Stare Miasto w Krakowie miało na celu:

          • zachowanie i ekspozycję dziedzictwa kulturowego i krajobrazu historycznego układu urbanistycznego Miasta Krakowa w granicach Plant i Wzgórza Wawelskiego,
          • ochronę historycznej linii zabudowy, gabarytów i form architektonicznych,
          • ochronę funkcjonalną i kompozycyjną Plant Krakowskich oraz pozostałej zieleni, szczególnie historycznych ogrodów, skwerów oraz zieleni stoków Wzgórza Wawelskiego, z dopuszczeniem rewaloryzacji terenów zielonych,
          • ochronę osi, ciągów i punktów widokowych umożliwiających bliskie i dalekie widoki na charakterystyczne elementy zagospodarowania obszaru, ze szczególnym uwzględnieniem widoków na Wzgórze Wawelskie, oraz widoków z obszaru Parku na charakterystyczne elementy zagospodarowania Miasta,
          • ochronę krajobrazu kulturowego poprzez przeciwdziałanie nadmiernej rozbudowie działalności handlowej i usługowej, ingerującej w formę architektoniczną obiektów zabytkowych bądź zakłócającej ich ekspozycję, jak również ingerującej lub zakłócającej możliwość ekspozycji przestrzeni publicznej lub sprzecznej z tradycją kulturową Parku i związaną z nią estetyką.

          W efekcie wzrosła świadomość bytu parku kulturowego w kręgu administracji lokalnej, a także park kulturowy zaistniał trwale w świadomości społecznej i w mediach. Ostatnio umożliwił wprowadzenie także zasad porządkujących transport turystyczny w obrębie starego miasta i eskaluje na inne funkcje gospodarcze i społeczne. Zrodziła się też inicjatywa poszerzenia w Krakowie parku kulturowego i objęcia nim Kazimierza i Podgórza. 

          Otoczone ochroną dziedzictwo historyczne i kulturowe Krakowa przysparza miastu wymiernych korzyści gospodarczych.  Rozwój gospodarczy  i kulturalny miasta przyciąga inwestorów, turystów, twórców i naukowców. Umożliwia to projektowanie strategii rozwoju miasta i planową realizacje zamierzeń, zapewniając wysoką jakość życia jego mieszkańcom i zrównoważony rozwój na miarę europejskiej metropolii.

           

          Linki:

          Kryteria i procedury uznania obiektu za pomnik historii

          Strategia rozwoju Krakowa


          Kościół p.w. śś. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Kosieczynie gm. Zbąszynek, pow. świebodziński.

          Ten niewielki drewniany kościół położony w województwie lubuskim może być przykładem wzorowej współpracy Parafii i Lubuskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Wzniesiony w konstrukcji zrębowej na rzucie prostokąta z wyodrębnionym, nieco węższym prezbiterium oraz z wieżą od strony zachodniej, do niedawna był nierozpoznany i nieco zapomniany. W ciągu ostatnich lat w obiekcie przeprowadzono poważne i kompleksowe prace konserwatorskie. Poprzedziły je szczegółowe badania kościoła,  które obejmowały także badania dendrochronologiczne wykonane w 2006 r. Ustalono wtedy, że obiekt pochodzi z przełomu XIV i XV w., a wieża dotychczas datowana na XVII w. powstała w 1431 r.

          W kościele zrealizowany został kompleksowy projekt  konserwatorski. Wykonano prace polegające na naprawie konstrukcji obiektu, w czasie których wymieniono część zniszczonego materiału ścian, przywrócono dawny układ okien, który był zmieniony w XIX lub na początku  XX w., powrócono do dawnego poziomu podłogi. Po zdjęciu ze ścian wtórnych boazerii odsłonięto zrąb na którym zachowały się resztki średniowiecznych polichromii. Poddano konserwacji zabytkowe ołtarze i figury stanowiące wyposażenie kościoła. We wnętrzu na podstawie odnalezionych fragmentów desek sufitowych odtworzono dekoracje patronowe stropu w prezbiterium. Nowe instalacje zapewniają bezpieczeństwo obiektu oraz odpowiednio dobrane oświetlenie wnętrza. Nie zapomniano o wygodzie wiernych – wykonano nowe ławki z elektrycznie podgrzewanymi siedziskami.

          Aktualnie kończone są prace związane z otoczeniem kościoła, w czasie których dokonano także odkrywek archeologicznych. Kościół w Kosieczynie wyróżniony został w konkursie na zabytek zadbany – zdobywając w 2012 r. nominację w kategorii specjalnej, architektura i konstrukcje drewniane. Dodatkowo postanowiono wyróżnić proboszcza parafii w Kosieczynie ks. Zdzisława Przybysza, "za kompleksowe prace badawcze i konserwatorskie przywracające walory estetyczne i wzbogacające wiedzę o kościele świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Kosieczynie”, gdyż dzięki jego zapałowi i energii udało się wszystkie te prace zrealizować.

           

          Więcej:

          http://www.kwz.pl/monument/show/id/640

          http://www.gazetalubuska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20120429/POWIAT28/120429569

           

          Stary Ratusz w Olsztynie

          Ratusz na Rynku starego miasta w Olsztynie został wniesiony w średniowieczu. Następnie był rozbudowywany i przekształcany. W ciągu wieków doznał także uszkodzeń i zniszczeń. 

          W 2002 r. na zlecenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków rozpoczęto w budynku badania architektoniczne. Wykonane odkrywki rzuciły nowe światło na dotychczasową wiedzę na temat historii obiektu, znacznie ją korygując i poszerzając. Po skuciu tynków na elewacjach ratusza ukazały się duże zachowane partie średniowiecznego wystroju. Odkryte relikty pozwoliły na uczytelnienie całego programu dekoracji pierwszego piętra, na który składały się okna i blendy ujęte w profilowane obramienia z węgarkami wykonanymi z fazowanej cegły. Tak bogata dekoracja wskazywała m.in. na to, iż  pierwsze piętro było niegdyś reprezentacyjną kondygnacją. Badania umożliwiły także ujawnienie innych faz budowy i przekształceń budynku ratusza. Pozwoliło to zgromadzić obszerny materiał badawczy, który po opracowaniu stał się przedmiotem dyskusji prowadzonych w komisjach konserwatorskich. Sformułowano wnioski konserwatorskie i uznano za najcenniejszą późnogotycką, najstarszą fazę budowy ratusza, którą postanowiono konserwować i uzupełnić o brakujące elementy. Powyższe ustalenia znalazły swoje odzwierciedlenie w projekcie remontu i adaptacji, który w czasie prac korygowano w związku z pojawianiem się nowych istotnych informacji w penetrowanych częściach budynku. Prace wykonała specjalistyczna firma konserwatorska, a sfinansował je samorząd wojewódzki.

          W wyniku remontu ostatecznie przywrócono gotycki wygląd elewacjom skrzydła południowego i  zamontowano ponownie wieżyczkę nad skrzydłem południowym.

          Aktualnie całość budynku zajmuje Wojewódzka Biblioteka Publiczna. Prace przeprowadzone w Starym Ratuszu w Olsztynie dowodzą jak ważne są badania


          Więcej:

          http://www.zabytki.mazury.pl/index.php?page=monument&amp;amp;id=61

          https://www.suw.biblos.pk.edu.pl/resources/i4/i6/i9/i7/r4697/ChodkowskaW_StaryRatusz.pdf