DANE KONTAKTOWE
DANE TELEADRESOWE
Wyrażam zgodę na przetwarzanie i przetrzymywanie moich danych osobowych niezbędnych do korzystania z materiałów serwisu przez NID zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997r. (Dz. U. Nr 133, poz. 883).

PRZYPOMNIJ HASŁO

INFORMACJE OGÓLNE

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    DLA WŁAŚCICIELI I ZARZĄDCÓW

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

      DLA SPECJALISTÓW

      Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

        << < KALENDARIUM / 2012 / KWI > >>

          DZIEDZICTWO
          KULTUROWE W REGIONACH

          mapa WYBIERZ WOJEWÓDZTWO
           
           
           
          Światowe Dziedzictwo UNESCO
          Organy wykonawcze Konwencji Światowego Dziedzictwa
          Organizacje doradcze Komitetu Światowego Dziedzictwa
          Centrum Światowego Dziedzictwa
          Komitet do spraw Światowego Dziedzictwa Kulturowego w Polsce
          Lista informacyjna

          Ze względu na zmiany i zniszczenia, jakie niesie ewolucja społeczna i gospodarcza uznano, że dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze jest coraz bardziej zagrożone. W celu zapobieżenia tej tendencji opracowano Konwencję w sprawie ochrony Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego, która została przyjęta przez Konferencję Generalną UNESCO w 1972 r. Polska ratyfikowała Konwencję w 1976 r., jako jedno z pierwszych państw. Konwencja jest umową międzynarodową określającą obowiązki Państw – Stron i instrumentem współpracy międzynarodowej. Do Konwencji Światowego Dziedzictwa UNESCO przystąpiło 191 państw /stan na kwiecień 2016 r./, w związku z tym jest to umowa międzynarodowa o globalnym zasięgu i jednocześnie jedna z najlepiej rozpoznawalnych inicjatyw UNESCO.

          Szczególna opieka, którą miejscom na swoim terytorium mają zapewnić Państwa – Strony Konwencji ma je chronić przed utratą wyjątkowej uniwersalnej wartości i umożliwić ich zachowanie w możliwie niezmienionej postaci dla przyszłych pokoleń. Uznanie przez społeczność międzynarodową istnienia dziedzictwa wspólnego dla całej ludzkości stanowi istotę Konwencji, zaś jej oryginalność polega na połączeniu pojęć kultury i przyrody. Tożsamość kulturowa narodów i społeczności kształtuje się bowiem w określonym środowisku naturalnym, a krajobraz często jest inspiracją do tworzenia dzieł architektury. Wreszcie zachowane w stanie pierwotnym zespoły przyrodnicze to świadectwa warunków, w jakich powstawała nasza cywilizacja. Stąd na Liście Światowego Dziedzictwa znajdują się zarówno zabytki architektury i urbanistyki, jak i pomniki przyrody lub formacje geologiczne i ekosystemy, a także krajobrazy kulturowe – wspólne dzieła człowieka i przyrody.

          W ramach Konwencji tworzona jest Lista Światowego Dziedzictwa. Jest to lista otwarta, aktualizowana każdego roku. Wniosek o wpis na Listę Światowego Dziedzictwa składa Państwo, na terytorium którego znajduje się dane miejsce, decyzję o wpisie podejmuje Komitet Światowego Dziedzictwa po zasięgnięciu opinii ICOMOS lub IUCN. Obecnie (stan na kwiecień 2016 r.) na Liście Światowego Dziedzictwa znajduje się 1031 miejsca.

          Organy wykonawcze Konwencji Światowego Dziedzictwa:

          I. Zgromadzenie Ogólne Państw Stron Konwencji Światowego Dziedzictwa
          Zgromadzenie wszystkich państw które przystąpiły do Konwencji. Spotkania odbywają się raz na dwa lata w trakcie Konferencji Generalnej UNESCO. Zgromadzenie Ogólne decyduje o wysokości składek na Fundusz Światowego Dziedzictwa oraz wybiera członków Komitetu Światowego Dziedzictwa.

          II. Komitet Światowego Dziedzictwa
          Komitet Światowego Dziedzictwa składa się z przedstawicieli 21 krajów, wybieranych na okres do 6 lat. Komitet podejmuje decyzje dotyczące ogólnej polityki i zasad realizacji Konwencji Światowego Dziedzictwa. W trakcie dorocznych sesji decyduje o wpisaniu miejsca na Listę Światowego Dziedzictwa, umieszczeniu na Liście Światowego Dziedzictwa w Zagrożeniu lub skreśleniu z tych list.

          Organizacje doradcze Komitetu Światowego Dziedzictwa:

          I. Międzynarodowa Rada Ochrony Zabytków (ICOMOS)
          II. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN)
          III. Międzynarodowy Ośrodek Studiów nad Ochroną i Konserwacją Dziedzictwa Kulturowego (ICCROM)

          Centrum Światowego Dziedzictwa
          Centrum Światowego Dziedzictwa, powołane w 1992 r., jest punktem centralnym i koordynatorem UNESCO we wszystkich kwestiach związanych ze Światowym Dziedzictwem. Centrum funkcjonuje jak Sekretariat Komitetu Światowego Dziedzictwa oraz tworzy część Sektora Kulturowego UNESCO.

          Nadrzędną funkcją Centrum Światowego Dziedzictwa jest zapewnienie bieżącego zarządzania Konwencją. Centrum wspiera Komitet Światowego Dziedzictwa, głównie poprzez organizowanie statutowych posiedzeń Komitetu, jak również poprzez realizację zadań w porozumieniu z nim i przy współpracy z Państwami Stronami oraz Organizacjami Doradczymi. Zapewnia również międzynarodową pomoc udzielaną w ramach Funduszu Światowego Dziedzictwa.

          Centrum doradza Państwom Stronom w procesie przygotowywania Listy Wstępnej oraz nominacji miejsc do wpisania na Listę Światowego Dziedzictwa, jak również zapewnia przekazanie ich potwierdzeń, wpisów i archiwizacji do ICOMOS i/lub IUCN. Ponadto Centrum koordynuje badania i szereg działań związanych z Globalną Strategią, mających na celu tworzenie zrównoważonej, reprezentatywnej i wiarygodnej Listy Światowego Dziedzictwa. Centrum koordynuje tworzenie Raportów Okresowych oraz sporządzanie raportów n/t stanu zachowania miejsc Światowego Dziedzictwa, a także organizuje podejmowanie działań ratowniczych, w momencie zagrożenia danego miejsca. Centrum oraz aktualizuje Listę Światowego Dziedzictwa i bazę danych.

          Centrum Światowego Dziedzictwa organizuje seminaria i warsztaty, przygotowuje i rozpowszechnia materiały ogólnoinformacyjne oraz specjalistyczne dotyczące Światowego Dziedzictwa i jego ochrony. Jest też administratorem strony internetowej Światowego Dziedzictwa (http://whc.unesco.org)

          Komitet do spraw Światowego Dziedzictwa Kulturowego w Polsce
          Zarządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego nr 39 z dnia 30 października 2007 r. został powołany Komitet ds. Światowego Dziedzictwa Kulturowego w Polsce, jako organ pomocniczy przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Do zadań Komitetu należy opracowywanie opinii, wniosków, analiz i ekspertyz oraz podejmowanie innych działań związanych z realizacją postanowień Konwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego z 1972 r.

          W skład Komitetu weszli:
            Przewodnicząca Komitetu Małgorzata Rozbicka, dyrektor Narodowego Instytutu Dziedzictwa.

            Członkowie Komitetu:
            • Jacek Purchla, przedstawiciel Międzynarodowego Centrum Kultury,
            • Jacek Dąbrowski, przedstawiciel Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego,
            • Sławomir Ratajski, przedstawiciel Polskiego Komitetu do spraw UNESCO,
            • Aleksander Böhm,
            • Jerzy Jasieńko,
            • Zbigniew Mirek,
            • Zbigniew Myczkowski,
            • Katarzyna Piotrowska,
            • Bogusław Szmygin.

            Kolejne posiedzenia Komitetu:
            • 18 grudnia 2007 r., Warszawa
            • 25 lutego 2008 r., Warszawa
            • 30 października 2008 r., Warszawa
            • 10-12 marca 2009 r., posiedzenie wyjazdowe w Gdańsku i Malborku
            • 16 lipca 2009 r., Warszawa
            • 31 sierpnia 2009 r., posiedzenie wyjazdowe w Bochni
            • 27 stycznia 2010 r., Warszawa
            • 25 lutego 2010 r., Warszawa
            • 21 czerwca 2010 r., Warszawa
            • 8 listopada 2010 r., Warszawa
            • 22 lutego 2011 r., Warszawa
            • 20 października 2011 r., Warszawa
            • 29 lutego 2012 r., Warszawa
            • 30 listopada 2012 r., posiedzenie wyjazdowe w Kalwarii Zebrzydowskiej
            • 5 czerwca 2013 r., Warszawa
            • 3 kwietnia 2014 r., posiedzenie wyjazdowe we Wrocławiu
            • 23 października 2014 r., Warszawa 
            • 26 marca 2015 r., Warszawa 
            • 15 grudnia 2015 r., Warszawa 
            • 2 lutego 2016 r., Warszawa
            • 30 listopada 2016 r., Warszawa
            Obsługę administracyjno-biurową Komitetu zapewnia Zespół ds. światowego dziedzictwa w Narodowym Instytucie Dziedzictwa.

            [Do pobrania] Zarządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie powołania Komitetu do spraw Światowego Dziedzictwa Kulturowego.

            [Do pobrania] Zarządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 25 marca 2014 r. zmieniające zarządzenie w sprawie powołania Komitetu do spraw Światowego Dziedzictwa Kulturowego w Polsce.

            [Do pobrania] Zarządzenie Ministra Kultury i Dziedzictw Narodowego z 22 października 2014 r .zmieniające zarządzenie w sprawie powołania Komitetu do spraw Światowego Dziedzictwa Kulturowego w Polsce.

            [Do pobrania] Regulamin Komitetu do spraw Światowego Dziedzictwa Kulturowego w Polsce.



            Więcej informacji:
            Kryteria wpisania na Listę Światowego Dziedzictwa
            Raporty okresowe UNESCO
            Konwencje, deklaracje i rekomendacje

            Na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO znajduje się 15 miejsc z terenu Polski:
            Puszcza Białowieska i Park Mużakowski są przykładami wpisów transgranicznych. Puszcza Białowieska jest wpisem polsko-białoruskim, a Park Mużakowski/Muskauer Park polsko-niemieckim.

            Lista informacyjna (Tentative List) jest to wykaz dóbr, które każde Państwo – Strona zamierza rozważyć jako kandydatury na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w najbliższych latach. Każdy wniosek nominacyjny musi być poprzedzony wpisem na listę informacyjną, co najmniej rok przed jego złożeniem. W innym przypadku wniosek nominacyjny nie będzie rozpatrywany. Wspomnianego wpisu na listę informacyjną dokonuje się poprzez wypełnienie w języku angielskim lub francuskim formularza zgłoszeniowego i przesłanie go drogą formalną na adres Centrum Światowego Dziedzictwa (WHC) w Paryżu. Każdy kraj jest proszony o uzupełnianie i uaktualnianie swojej listy, co najmniej raz na dziesięć lat. Wszystkie państwa są zachęcane do harmonizowania list informacyjnych na poziomie regionalnym. Proces ten polega na ocenie listy w kontekście istniejącej Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO, list informacyjnych poszczególnych krajów, a także studiów tematycznych przygotowywanych przez organizacje doradcze (ICOMOS, IUCN), co w całości ma pomóc w zidentyfikowaniu i uzupełnieniu braków na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

            http://whc.unesco.org/en/tentativelists/

            Polskie kandydatury na liście informacyjnej:

            Więcej informacji na temat procedur dotyczących listy informacyjnej znajduje się tutaj.