DANE KONTAKTOWE
DANE TELEADRESOWE
Wyrażam zgodę na przetwarzanie i przetrzymywanie moich danych osobowych niezbędnych do korzystania z materiałów serwisu przez NID zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997r. (Dz. U. Nr 133, poz. 883).

PRZYPOMNIJ HASŁO

INFORMACJE OGÓLNE

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    DLA WŁAŚCICIELI I ZARZĄDCÓW

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

      DLA SPECJALISTÓW

      Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

        << < KALENDARIUM / 2012 / KWI > >>

          DZIEDZICTWO
          KULTUROWE W REGIONACH

          mapa WYBIERZ WOJEWÓDZTWO
           
           
           
          Sulejów – zespół opactwa cystersów
          2013.04.18

          Sulejów – zespół opactwa cystersów

          Sulejów – zespół opactwa cystersów został uznany za Pomnik Historii rozporządzeniem Prezydenta RP z dn. 22 października 2012 r. (Dz.U. 2012, poz. 1242).

          Do pobrania: rozporządzenie.pdf


          Klasztor obronny z kościołem, zabudowaniami klasztornymi i ich reliktami oraz obwarowaniami i terenem dawnych ogrodów klasztornych w Sulejowie to jeden z najcenniejszych polskich zabytków o bardzo wysokiej randze artystycznej oraz wartościach historycznych i naukowych. Odznacza się autentycznością zabytkowej substancji i trwałością historycznego krajobrazu kulturowego. Obok Jędrzejowa, Koprzywnicy i Wąchocka, należy do grupy XII-wiecznych małopolskich opactw będących bezpośrednimi filiami francuskiego klasztoru cysterskiego w Morimond, założonych prawdopodobnie, jako bazy dla planowanych akcji misyjnych na Rusi.
          Sulejów jest jedynym cysterskim opactwem warownym na terenie Polski z tak dobrze zachowanymi i silnie rozwiniętymi późnośredniowiecznymi obwarowaniami klasztornymi. Szczególną wartość artystyczną przedstawia kościół klasztorny pw. NMP i św. Tomasza Kantuaryjskiego, który obrazuje przełom epok w historii sztuki, jest bowiem doskonałym przykładem przejścia stylu późnoromańskiego, utrwalonego w detalu architektonicznym i rzeźbie w styl wczesnogotycki, przejawiający się w zastosowaniu sklepienia krzyżowo-żebrowego. Surowe i skromne wnętrze kościoła znakomicie uzupełniają nowożytne (XVII i XVIII w.) marmurowe i alabastrowe ołtarze, prospekt organowy, ambona, stalle.

          W 1176 r. książę Kazimierz Sprawiedliwy osadził w Sulejowie cystersów przybyłych z Morimond w Burgundii. Założenie stanęło na terasie wschodniego brzegu rzeki Pilicy, przy przeprawie przez rzekę. Książę darował zakonnikom Sulejów wraz z przyległymi miejscowościami. W 1 ćwierci XIII w. wzniesiono kościół, następnie zabudowania klasztorne. W kolejnych stuleciach powstawały murowane fortyfikacje, wymuszone zagrożeniem częstymi najazdami tatarów. Wiek XVII był okresem prosperity klasztoru. Ufundowano wówczas dla kościoła zachowane do dziś ołtarze, wybudowano pałac opata, założono ogrody w stylu włoskim. W XVIII w. przebudowano znajdujące się wzdłuż murów obronnych, od strony północnej, zabudowania i zamieniono je na zwartą kubaturę z przeznaczeniem mieszkalno-gospodarczym.
          Klasztor podupadł w związku z kasatą w 1819 r. Od tego czasu rozpoczął się proces długotrwałego niszczenia obiektu. Część zabudowań znalazła się w posiadaniu nowo utworzonej parafii, a część została sprzedana osobom prywatnym. W 1891 r. proboszcz parafii rozebrał skrzydła klasztoru, pozostawiając je w formie ruiny. Ze średniowiecznego budynku klasztornego pozostał jedynie fragment wschodniego skrzydła z kapitularzem, który z inicjatywy proboszcza został odrestaurowany.
          Już w poł. XIX w. zaczęto interesować się Sulejowem. W XX w. prace konserwatorskie, remontowe i adaptacyjne na terenie zespołu prowadzono kilkukrotnie. W latach 70. XX w. wykupiono z rąk prywatnych zabudowania w części północnej założenia i poddano je adaptacji na cele hotelowe. Cystersi wrócili do Sulejowa w 1986 r. Obecnie znajduje się tutaj przeorat zwykły, obsadzony przez cystersów z Wąchocka.

          Bryła kościoła klasztornego zachowała się do dzisiaj w pierwotnym kształcie. Budowla jest orientowaną bazyliką trójnawową z transeptem i prostokątnym prezbiterium. Skrzyżowanie nawy z transeptem w partii dachu akcentuje barokowa sygnaturka. Nawy kościoła przykrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe. Wejście główne do kościoła znajduje się w obrębie fasady zachodniej. Umieszczony tam portal ma charakterystyczny uskokowy kształt z kolumienkami o zdobionych głowicach zwieńczonymi półkolistym tympanonem. Ponad domkiem portalowym znajduje się rozeta z częściowo zachowanym maswerkiem. Fasadę wieńczy trójkątny szczyt.
          Klasztor przylegał do kościoła od strony południowej. Obecnie, znajduje się w postaci trwałej ruiny. Jedyna ocalała część klasztoru to budynek kapitularza z 2 ćw. XIII w. ze wspaniałym sklepieniem wewnątrz wspartym na centralnej kolumnie o rzeźbionym kapitelu.
          Założenie otoczone jest pierścieniem późnogotyckich fortyfikacji, które zachowały się w postaci odcinków muru kurtynowego od 32 do 46 m długości i do 4 m wysokości, wież („opackiej”, „mauretańskiej”, „rycerskiej”, „attykowej”, „muzycznej”, „krakowskiej”) oraz budynku arsenału (zwanego „zbrojownią”). W zachodnim narożniku założenia, mur został wtopiony w zabudowę gospodarczą, a w północnej części – w zabudowania, które w latach 70. XX w. częściowo zrekonstruowano i zaadaptowano na ośrodek hotelowy.
          Integralną częścią klasztoru w Sulejowie są jego walory krajobrazowe. Sylweta zabytku stanowi malowniczą dominantę w pejzażu najbliższej okolicy. Wrażenia tego nie zachwiały dziewiętnastowieczne rozbiórki większości zabudowań klasztornych oraz współczesne zmiany w otoczeniu zespołu.
           
          http://szlakcysterski.org/

          http://cystersi.sulejow.pl/