DANE KONTAKTOWE
DANE TELEADRESOWE
Wyrażam zgodę na przetwarzanie i przetrzymywanie moich danych osobowych niezbędnych do korzystania z materiałów serwisu przez NID zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997r. (Dz. U. Nr 133, poz. 883).

PRZYPOMNIJ HASŁO

INFORMACJE OGÓLNE

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    DLA WŁAŚCICIELI I ZARZĄDCÓW

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

      DLA SPECJALISTÓW

      Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

        << < KALENDARIUM / 2012 / KWI > >>

          DZIEDZICTWO
          KULTUROWE W REGIONACH

          mapa WYBIERZ WOJEWÓDZTWO
           
           
           
          Archiwum kart ewidencyjnych
          KARTY EWIDENCYJNE:
          •    karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa

          - karta zielona

          Powstała w 1958 roku. Zawiera 37 rubryk, w które wpisywane są podstawowe dane o obiekcie. Zasadniczą akcję ewidencjonowania zabytków na kartach zielonych przeprowadzono w latach 1959-1964. Karty wykonywano do końca lat 60. XX w. a sporadycznie również w latach 70. Większość kart dotyczyło zabytków architektury i budownictwa wzniesionych do poł. XIX w., ale wykonywano również karty dla wybitniejszych dzieł późniejszych, karty dla parków i cmentarzy oraz założeń urbanistycznych. Dziś karty zielone stanowią cenny, choć już archiwalny zbiór informacji o obiektach zabytkowych, ich ówczesnym zasobie i stanie zachowania.

          - karta ewidencyjna zabytków architektury i budownictwa tzw. biała karta

          Została opracowana 1975 roku pod kierunkiem prof. Wojciecha Kalinowskiego. Zawiera ona, oprócz danych uwzględnionych na karcie zielonej, obszerniejsze informacje. Formularz karty umożliwia dokumentację wszelkich istniejących typów zabytków nieruchomych i ich zespołów. Od lat dziewięćdziesiątych wykorzystywany jest również do sporządzania opracowań urbanistycznych i ruralistycznych. Dobrze wykonana karta biała zawiera pełną, kompleksową informację o obiekcie dostosowaną do potrzeb i zakresu działań konserwatorskich. Wiele najcenniejszych obiektów do dziś nie posiada karty białej, chociaż jest ona uznawana za podstawową formę ewidencji.

          •    karty adresowe zabytków

          Powstały w latach 80. XX wieku. Ich pomysłodawcą był prof. Wojciech Kalinowski. Był to spis adresowy architektury i budownictwa, który miał na celu umożliwienie pełnego rozpoznania przez wojewódzkich konserwatorów zasobów zabytkowych i możliwości ich waloryzacji. Karty zawierają podstawowe informacje o obiektach zainteresowania konserwatorskiego. Były one wykonywane do połowy lat 90. Karty adresowe dla terenów, gdzie zostały konsekwentnie wykonane zgodnie z założeniami, dawały pełny obraz zasobu i stanowiły podstawę polityki konserwatorskiej. W wersji wydrukowanych spisów stanowią do dziś podstawę działania konserwatorskiego dla zasobu nie wpisanego do rejestru zabytków. Obecnie są one uzupełnieniem dokumentacji ewidencyjnej.

          •    ewidencje zabytkowej zieleni

          Dokumentacja ewidencyjna historycznych parków i ogrodów składa się z części opisowej i graficznej. Część opisowa zawiera: podstawowe dane administracyjne obiektu, historię z opisaniem kolejnych faz przekształceń układu kompozycyjno-przestrzennego, analizę stanu istniejącego oraz zachowania substancji zabytkowej a także wnioski dotyczące sposobu ochrony konserwatorskiej. Część graficzna przedstawia istniejący stan założenia, analizę kompozycyjną oraz strefy ochrony konserwatorskiej z propozycją przebiegu granicy ochrony zabytkowego układu. Skondensowany zapis podstawowych informacji zawiera tzw. metryczka parku stanowiąca zwykle pierwszą stronę ewidencji.

          •    karty ewidencyjne cmentarzy
          Karta ewidencyjna cmentarza zawiera dane administracyjne i adresowe, plany cmentarzy, wycinki map oraz zdjęcia. W kartach znaleźć można m.in. informacje o najstarszych i najciekawszych nagrobkach, a także zadrzewieniu (starodrzewiu), czasie powstania, przynależności wyznaniowej oraz istniejącej dokumentacji i bibliografii dotyczącej danego cmentarza.

          •    teczki urbanistyczne

          Teczki ewidencji miast zabytkowych to dokumentacja opisująca 1264 miasta oraz 24 wsie. Jest to zamknięty zbiór dokumentacji stworzonej w latach 1962-1963.
          Teczka ewidencyjna miasta zawiera krótki rys historyczny miejscowości, charakterystykę układu przestrzennego i zabudowy, często wykazy obiektów zabytkowych zlokalizowanych na terenie tej miejscowości, odrysy archiwalnych planów i fotografie.
          Teczki urbanistyczne były pierwszą próbą kompleksowego ujęcia stanu zachowania elementów zabytkowych układów przestrzennych a zarazem próbą sformułowania ocen kwalifikacyjnych w stosunku do całości lub części zachowanych historycznych ośrodków miejskich. Od połowy lat 90. XX w. ewidencje układów miejskich i wiejskich sporządzane są na formularzu karty białej.

          •    karty ewidencyjne zabytków ruchomych techniki

          Przedmiotem ewidencji są zabytki techniki znajdujące się w miejscach pierwotnego użytkowania lub zdemontowane, lecz nie przeniesione do muzeów. Karta ewidencyjna ruchomych zabytków techniki zawiera 27 rubryk, w których zawarta jest informacja m.in. o miejscu powstania lub miejscu pochodzenia obiektu, dane adresowe, nr i datę wpisu do rejestru zabytków, historię obiektu, przeznaczenie pierwotne, użytkowanie obecne i przewidywane w przyszłości itp.

          •    karty zabytków ruchomych
          Centralna kartoteka zabytków ruchomych znajduje się w Narodowym Instytucie Dziedzictwa. Posiada ona swoją wersję elektroniczną umożliwiającą szybkie i krzyżowe wyszukiwanie informacji o obiektach. W ramach centralnej ewidencji wyodrębniono dokumentację instrumentów muzycznych oraz specjalistyczną dokumentację organów i złotnictwa.

          ZASADY KORZYSTANIA Z ZASOBU ARCHIWALNEGO NID
          Gromadzona dokumentacja ewidencyjna jest udostępniana zainteresowanym w siedzibie NID przy ulicy Kopernika 36/40 W Warszawie.