DANE KONTAKTOWE
DANE TELEADRESOWE
Wyrażam zgodę na przetwarzanie i przetrzymywanie moich danych osobowych niezbędnych do korzystania z materiałów serwisu przez NID zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997r. (Dz. U. Nr 133, poz. 883).

PRZYPOMNIJ HASŁO

INFORMACJE OGÓLNE

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    DLA WŁAŚCICIELI I ZARZĄDCÓW

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

      DLA SPECJALISTÓW

      Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

        << < KALENDARIUM / 2012 / KWI > >>

          DZIEDZICTWO
          KULTUROWE W REGIONACH

          mapa WYBIERZ WOJEWÓDZTWO
           
           
           
          Procedury
          Przy zabytkach nieruchomych prowadzone być mogą dwa różne rodzaje badań: badania konserwatorskie i badania architektoniczne.

          Badania konserwatorskie, w świetle art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (dalej zwanej: u.o.z.o.z.), stanowią działania mające na celu rozpoznanie historii i funkcji zabytku, ustalenie użytych do jego wykonania materiałów i zastosowanych technologii, określenie stanu zachowania tego zabytku oraz opracowanie diagnozy, projektu i programu prac konserwatorskich, a jeżeli istnieje taka potrzeba, również programu prac restauratorskich. Z kolei badania architektoniczne, w myśl art. 3 pkt 10 u.o.z.o.z., to działania ingerujące w substancję zabytku, mające na celu rozpoznanie i udokumentowanie pierwotnej formy obiektu budowlanego oraz ustalenie zakresu jego kolejnych przekształceń.

          Prowadzenie badań konserwatorskich lub badań architektonicznych przy zabytku nieruchomym wpisanym do rejestru zabytków, zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 3 i 4 u.o.z.o.z. wymaga uzyskania pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków.
          Tryb i sposób wydawania przedmiotowych pozwoleń reguluje rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 27 lipca 2011 r. w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, prac restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich, badań architektonicznych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych (dalej zwane rozporządzeniem), gdzie w § 3 wskazano wymagane elementy wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie badań konserwatorskich lub badań architektonicznych, zaś w § 14 określono obligatoryjne oraz fakultatywne składniki pozwolenia na prowadzenie tych badań.

          W § 22 rozporządzenia określone zostały nadto kwalifikacje, jakie powinny posiadać osoby uprawnione do prowadzenia badań konserwatorskich przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków. Badania te może prowadzić, w zakresie specjalności określonej w dyplomie ukończenia studiów, osoba, która posiada tytuł zawodowy magistra uzyskany po ukończeniu studiów wyższych:

          1) na kierunku konserwacja i restauracja dzieł sztuki lub
          2) w specjalności w zakresie konserwacji zabytków

          - oraz odbyła po ukończeniu tych studiów co najmniej 12-miesięczną praktykę zawodową w zakresie konserwacji lub badania zabytków wpisanych do rejestru zabytków.

          W przypadku dziedzin nieobjętych programem studiów wyższych, prace konserwatorskie, prace restauratorskie oraz badania konserwatorskie może prowadzić osoba, która posiada:

          1) świadectwo ukończenia szkoły średniej zawodowej oraz tytuł zawodowy albo wykształcenie średnie i dyplom potwierdzający posiadanie kwalifikacji zawodowych w zawodach odpowiadających danej dziedzinie lub
          2) dyplom mistrza w zawodzie odpowiadającym danej dziedzinie
          - oraz odbyła co najmniej 5-letnią praktykę zawodową w zakresie konserwacji lub badania zabytków wpisanych do rejestru zabytków.

          Z kolei w myśl § 25 rozporządzenia, badania architektoniczne przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków może prowadzić osoba, która:

          1) posiada tytuł zawodowy magistra inżyniera uzyskany po ukończeniu studiów wyższych na kierunku architektura lub
          2) posiada tytuł zawodowy magistra uzyskany po ukończeniu studiów wyższych na kierunku, w ramach którego zaliczyła przedmiot obejmujący treścią kształcenia prowadzenie badań architektonicznych, w wymiarze nie mniejszym niż 60 godzin, lub
          3) ukończyła studia podyplomowe w zakresie prowadzenia badań architektonicznych
          - oraz odbyła po ukończeniu tych studiów co najmniej 6-miesięczną praktykę zawodową w zakresie wykonywania tych badań.

          Szczególną regulację w zakresie prowadzenia badań przy zabytkach nieruchomych zawiera art. 30 u.o.z.o.z., który ustanawia prawny obowiązek udostępnienia przez właściciela lub posiadacza zabytku nieruchomego bądź nieruchomości o cechach zabytku tego zabytku bądź nieruchomości wykonawcy badań w celu ich przeprowadzenia. W przypadku odmowy udostępnienia zabytku nieruchomego bądź nieruchomości, zgodnie z art. 30 ust. 2 u.o.z.o.z., wojewódzki konserwator zabytków może wydać decyzję nakazującą właścicielowi lub posiadaczowi udostępnienie tego zabytku bądź nieruchomości, na czas niezbędny do przeprowadzenia badań, jednak nie dłuższy niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Za szkody wyrządzone w związku z prowadzeniem powyższych badań, w myśl art. 30 ust. 3 u.o.z.o.z., przysługuje odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.