DANE KONTAKTOWE
DANE TELEADRESOWE
Wyrażam zgodę na przetwarzanie i przetrzymywanie moich danych osobowych niezbędnych do korzystania z materiałów serwisu przez NID zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997r. (Dz. U. Nr 133, poz. 883).

PRZYPOMNIJ HASŁO

INFORMACJE OGÓLNE

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    DLA WŁAŚCICIELI I ZARZĄDCÓW

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

      DLA SPECJALISTÓW

      Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

        << < KALENDARIUM / 2012 / KWI > >>

          DZIEDZICTWO
          KULTUROWE W REGIONACH

          mapa WYBIERZ WOJEWÓDZTWO
           
           
           
          Tarnowskie Góry – podziemia zabytkowej kopalni rud srebronośnych oraz sztolni „Czarnego Pstrąga”
          2013.04.18

          Tarnowskie Góry – podziemia zabytkowej kopalni rud srebronośnych oraz sztolni „Czarnego Pstrąga”

          "Tarnowskie Góry – podziemia zabytkowej kopalni rud srebronośnych oraz sztolni Czarnego Pstrąga" zostały uznane za Pomnik Historii Rozporządzeniem Prezydenta RP z 14 kwietnia 2004 (Dz. U. 2004 nr 102 poz. 1062).

          Do pobrania: rozporządzenie.pdf

          Pierwsze wiadomości o górnictwie rud kruszcowych w rejonie Tarnowskich Gór pochodzą z dokumentu z 1136 roku. Nowożytna eksploatacja srebra, ołowiu i cynku wiąże się z odkryciem w roku 1490 dużych pokładów bogatej w srebro galeny, co przyczyniło się do rozwoju górnictwa i osady górniczej. Tarnowskie Góry otrzymały w roku 1526 prawa wolnego miasta górniczego, zaś w 1528 roku książę opolski Jan II Dobry nadał miastu zbiór praw górniczych, tzw. Ordunek Górny. Równocześnie utworzono urząd górniczy, którego pieczęć i herb stały się z czasem herbem miasta. Od połowy XVI wieku Tarnowskie Góry były jednym z największych ośrodków górnictwa kruszcowego w Europie. Szacuje się, że w owym czasie funkcjonowało tu ok. 7500 szybików wydobywczych i zbudowano 7 sztolni odwadniających. W 2 połowie XVII wieku, na skutek wyczerpania złóż, pustoszeją tarnogórskie podziemia kopalniane aż do 1787 roku, w którym natrafiono na kolejne, bogate złoża rudy galenowej. Pozostawiając dawne wyrobiska, zbudowano nową, państwową kopalnię „Friedrichsgrube". Wobec zalegania złóż poniżej warstw wodonośnych konieczne było usprawnienie odwadniania wyrobisk. W tym celu uruchomiono w 1788 roku sprowadzoną z Anglii maszynę parową- pierwszą na tym terenie, co uplasowało Tarnowskie Góry wśród najnowocześniejszych urządzeń technicznych.

          Ten unikalny w Europie przykład dawnego górnictwa kruszcowego już w 1938 roku otrzymał stosowne nadanie górnicze, które umożliwiało stworzenie i udostępnienie do zwiedzania Kopalni Zabytkowej. Jednak jego realizacja nastąpiła dopiero po 20 latach. W 1957 roku -jako pierwszy element podziemi tarnogórskich - udostępniono do zwiedzania 600-metrowy odcinek sztolni Fryderyka nazwany „Sztolnią Czarnego Pstrąga", od szybu „Ewa" do szybu „Sylwester", zaś w 1976 roku udostępniono część podziemi kopalnianych w rejonie szybów „Anioł", „Żmija" i „Szczęść Boże" -jako Kopalnię Zabytkową.

          Niekwestionowane wartości historyczne i zabytkowe podziemi tarnogórskich zyskały po zaprzestaniu eksploatacji rud kruszcowych nieoczekiwany, nowy aspekt - wartości przyrodniczych. Puste komory i chodniki sprzyjały formowaniu się antropogenicznych środowisk zastępczych dla fauny jaskiniowej, w tym jednego z największych w Polsce zimowisk nietoperzy, a także stały się miejscem badań nad organizmami zasiedlającymi osłonięte środowiska złóż metali. Występują tu również zjawiska krasowe, w tym unikalna szata naciekowa - perły jaskiniowe, krykalcytowe i inne.

          http://www.kopalniasrebra.pl/