DANE KONTAKTOWE
DANE TELEADRESOWE
Wyrażam zgodę na przetwarzanie i przetrzymywanie moich danych osobowych niezbędnych do korzystania z materiałów serwisu przez NID zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997r. (Dz. U. Nr 133, poz. 883).

PRZYPOMNIJ HASŁO

INFORMACJE OGÓLNE

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    DLA WŁAŚCICIELI I ZARZĄDCÓW

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

      DLA SPECJALISTÓW

      Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

        << < KALENDARIUM / 2012 / KWI > >>

          DZIEDZICTWO
          KULTUROWE W REGIONACH

          mapa WYBIERZ WOJEWÓDZTWO
           
           
           
          Warszawa – Zespół Stacji Filtrów Williama Lindleya
          2013.04.18

          Warszawa – Zespół Stacji Filtrów Williama Lindleya

          "Warszawa – Zespół Stacji Filtrów Williama Lindleya" uznany został za Pomnik Historii rozporządzeniem Prezydenta RP z 4 stycznia 2012 r. (Dz. U. 2012, poz. 64).

          Do pobrania: rozporządzenie.pdf

          Powstanie Stacji Filtrów należy przypisać inicjatywie i niezłomnej postawie prezydenta Warszawy Sokratesa Starynkiewicza, który – mimo początkowego sprzeciwu i braku zrozumienia ze strony mieszkańców Warszawy – podjął decyzję o budowie nowoczesnego systemu oczyszczającego wodę oraz kanalizacji. Jego decyzja związana była bezpośrednio z alarmującym stanem sanitarnym Warszawy na początku drugiej połowy XIX w. Ulicami płynęły nieczystości, brakowało ujęć czystej wody, a częste epidemie powodowały wysoką umieralność.

          20 maja 1876 r. Sokrates Starynkiewicz doprowadził do podpisania umowy na projekt wodociągu i kanalizacji dla miasta Warszawy z Williamem Lindleyem – jednym z najwybitniejszych inżynierów od urządzeń wodno-kanalizacyjnych, mającym na swym koncie podobne projekty w całej Europie (Hamburgu, Lipsku, Düsseldorfie, Frankfurcie nad Menem, Pradze czy Moskwie). Gotowy projekt po dwóch latach złożony został w Magistracie, a 11 lipca 1881 r. umowę ostateczną na pierwszą serię robót podpisał z miastem jego syn, William Heerlen Lindley, który stał się też autorem projektów szczegółowych i kierownikiem robót. W przebiegający etapami na przestrzeni lat 1883-1915, proces budowy zaangażowani byli także tacy polscy architekci i inżynierowie, jak: Alfons Grotowski, Józef Bandtkie, Józef Słowikowski, Julian Herde i in. Ze względu na wykorzystanie naturalnego ukształtowania terenu (położenie wyżej w stosunku do pozostałej części miasta) oraz pożądany skład podłoża (glina), pod budowę Stacji Filtrów wyznaczono obszar pomiędzy dzisiejszymi ulicami: Koszykową, Raszyńską, Ludwika Krzywickiego, Filtrową. Wodę poprowadzono z Wisły podziemnymi rurami ze Stacji Pomp Rzecznych na Czerniakowie.

          Pierwsze filtry powolne uruchomiono już w 1886 r., jednak rozbudowa infrastruktury zakładu kontynuowana była zarówno po I jak i II wojnie światowej. Lindleyowie zaprojektowali Stację nie tylko na bieżące potrzeby miasta, ale z myślą o jego przyszłym dynamicznym rozwoju. Przewidzieli konieczność rozbudowy obiektów stacyjnych i wznoszenia nowych budowli w obrębie wyznaczonego terenu, w miarę nieuchronnego wzrostu zapotrzebowania na wodę. Obszar Stacji Filtrów starannie zakomponowali, zaplanowali miejsca na zbiorniki wody czystej, hale filtrów, budynki administracyjne, maszynownie, wieżę ciśnień oraz zieleń. Dzisiaj Zespół Stacji Filtrów łączy w sobie walory jedynego w swoim rodzaju zabytku techniki z nowoczesnym zakładem oczyszczania wody. Istotnym elementem prac było sporządzenie szczegółowego pomiaru miasta, na podstawie którego stworzono pierwsze precyzyjne mapy Warszawy – wykorzystywane do dzisiaj.

          Zespół Stacji Filtrów Williama Lindleya w Warszawie jest obiektem o szczególnym znaczeniu dla dziedzictwa kulturowego naszego kraju. Jest także unikatem w skali Europy ze względu na doskonały stan zachowania i użytkowanie zgodne z pierwotnym przeznaczeniem. Stanowi on nie tylko wybitny zabytek techniki świadczący o wysokim poziomie nowatorskiej myśli technicznej inżynierów, ale także dzieło o szczególnych wartościach artystycznych i historycznych, znajdujące swoje poczesne miejsce w krajobrazie kulturowym oraz panoramie stolicy. Rozwiązania technologiczne i architektoniczne zabudowań Stacji Filtrów, interesująca kompozycja przestrzenna, a przede wszystkim trwałość substancji, zachowanie funkcji oraz perspektywiczny charakter tej realizacji świadczą o jej fenomenie i najwyższych wartościach zabytkowych.

           http://www.mpwik.com.pl/o-firmie/filtry-pomnikiem-historii