DANE KONTAKTOWE
DANE TELEADRESOWE
Wyrażam zgodę na przetwarzanie i przetrzymywanie moich danych osobowych niezbędnych do korzystania z materiałów serwisu przez NID zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997r. (Dz. U. Nr 133, poz. 883).

PRZYPOMNIJ HASŁO

INFORMACJE OGÓLNE

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    DLA WŁAŚCICIELI I ZARZĄDCÓW

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

      DLA SPECJALISTÓW

      Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

        << < KALENDARIUM / 2012 / KWI > >>

          DZIEDZICTWO
          KULTUROWE W REGIONACH

          mapa WYBIERZ WOJEWÓDZTWO
           
           
           
          Przemyśl – zespół staromiejski
          2018.12.10

          Przemyśl – zespół staromiejski

          "Przemyśl – zespół staromiejski" został uznany za Pomnik Historii rozporządzeniem Prezydenta RP z 10 grudnia 2018 roku.

          Do pobrania: rozporządzenie.pdf
           
          Zespół staromiejski w Przemyślu jest przykładem założenia urbanistyczno-architektonicznego posiadającego duże wartości historyczne, w którym struktura budowlana kolejnych epok nawarstwiała się w sposób harmonijny, pozostawiając cenne obiekty architektury i sztuk plastycznych. Według J. Długosza początki przemyskiego grodu sięgają VII w. , a  znaczący rozwój osadnictwa nastąpił w wieku XI,  kiedy stał się  ośrodkiem administracyjnym państwa Bolesława Chrobrego, następnie stolicą księstwa halicko-włodzimierskiego, miastem królewskim, ważnym ośrodkiem Rzeczypospolitej (poł. XIV-XVIII w.) i stolicą Ziemi Przemyskiej, a także siedzibą dwóch biskupstw: katolickiego i prawosławnego. Na Wzgórzu Zamkowym istniał gród warowny, w obrębie którego znajdowały się m.in. przedromańskie budowle: palatium i rotunda (zachowane dziś w postaci reliktów).

          Zespół staromiejski w znacznym stopniu zachował układ przestrzenny (ostatecznie ukształtowany do poł. XVII w.), wyjątkowo liczne, wysokiej klasy sakralne zabytki architektury gotyckiej i nowożytnej oraz cenne zabytki świeckiej architektury XIX-wiecznej. Ocalałe fragmentarycznie nowożytne mury obronne określają zasięg terytorialny zabudowy historycznego miasta, wzmocnionego dodatkowo obwarowaniami zamkowymi i inkastelowanymi klasztorami: Karmelitów Bosych, Reformatów oraz Benedyktynek, położonego przy przeprawie mostowej na Zasaniu. Układ przestrzenny zespołu staromiejskiego tworzy nieco przekształcony rynek (wyburzona jedna pierzeja) i otaczające go bloki zabudowy niegdyś związane z różnymi ośrodkami wyznaniowymi (dzielnicy żydowskiej, ruskiej i łacińskiej) wraz z siecią drożną, która, podobnie jak całe miasto uległa zasadniczym zmianom w latach 1854-1914, w okresie budowy wewnętrznych i zewnętrznych umocnień fortecznych Twierdzy Przemyśl.

          O specyfice i niepowtarzalności Starego Miasta w Przemyślu decydują historyczne budowle, powiązane z  krajobrazem, m.in. z masywem Wzgórza Zniesienie i Kopca Tatarskiego. Należą do nich, oprócz wymienionych założeń klasztornych: archikatedra pw. Św. Jana Chrzciciela jako dominanta urbanistyczna, zespół klasztorny Karmelitanek i zespół klasztorny Franciszkanów, szereg kamienic (najstarsze pochodzą z XVI i 1. połowy XVII w.) oraz wiele innych. Tworzą one unikalną, malowniczą panoramę miasta, podziwianą w niemal niezmienionej formie od 250 lat. 

          Ukształtowany przez wieki zespół staromiejski wraz z licznymi zabytkami  architektury sakralnej, zwłaszcza barokowymi kościołami i kościelno-klasztornymi, wyposażonymi w dzieła sztuk plastycznych, w tym licznie tu reprezentowanej późnobarokowej snycerki rzeźby kręgu lwowskiego, a także z klasycystycznymi i eklektyczno-secesyjnymi kamienicami XIX i XX wieku,  tworzy spójną kompozycję urbanistyczną.  Zespół ten z racji swojego położenia geograficznego – na styku kultur, jest również świadectwem wielokulturowości i wielowyznaniowości społeczności miejskiej.